A actualización anual dos ingresos dos contratos de aluguer de vivendas non poderá superar o 3% en 2024, mentres que o próximo ano tamén comezan a entrar en vigor os novos incentivos fiscais aplicables ao Imposto sobre a Renda das Persoas Físicas (IRPF), arrendamentos de inmobles destinados a vivenda.

Ambas medidas enmárcanse na Lei de Vivenda aprobada o pasado mes de maio polo Goberno, unha das reformas incluídas no Plan de Recuperación, Transformación e Resiliencia e un dos fitos acordados coa Comisión Europea para o desembolso dos fondos ‘Next Generation’ EU. ‘.

Deste xeito, os contratos de aluguer en vigor dende o 1 de xaneiro ata o 31 de decembro de 2024 que se revisen non poderán incrementar o seu valor en máis dun 3%, segundo aprobou o Goberno no Real Decreto do pasado mes de marzo para dar resposta ao consecuencias económicas e sociais da guerra de Ucraína e que se inclúe na disposición final sexta da Lei de Vivenda.

Así, o arrendatario dun contrato de aluguer de vivenda principal cuxo aluguer deba actualizarse por vencer o correspondente período anual de vixencia do dito contrato, poderá negociar co arrendador o incremento que se lle aplicará nesa actualización anual do aluguer. Non obstante, existindo ou non acordo entre ambas as partes, a variación anual dos ingresos non poderá superar en ningún dos casos o 3 %.

No caso de que o arrendador sexa un gran titular, o límite da variación anual do aluguer non poderá superar o 3%, exista ou non acordo entre as partes.

Enténdese por gran titular a persoa física ou xurídica titular de máis de dez inmobles urbanos de uso residencial ou dunha superficie construída de máis de 1.500 metros cadrados de uso residencial, excluíndo en todo caso garaxes e trasteiros.

Non obstante, esta definición poderá particularizarse na declaración de contornas de mercado residencial estresados ​​ata aqueles propietarios de cinco ou máis inmobles urbanos de uso residencial situados na dita zona, cando así o motive a comunidade autónoma na memoria xustificativa correspondente.

Ademais, a Lei de Vivenda tamén introduce un mandato ao Instituto Nacional de Estatística (INE) para definir antes do 31 de decembro de 2024 un novo índice de referencia para a actualización anual dos contratos de arrendamento de vivendas.

NOVOS INCENTIVOS FISCAIS

A partir do 1 de xaneiro tamén se aplicará unha mellora no IRPF para dinamizar o aluguer de vivendas primarias a prezos asequibles, mediante a modulación da redución da rendibilidade neta dos alugueres de vivendas primarias.

Para iso, establécese nos novos contratos de arrendamento unha porcentaxe de redución do 50% (agora é do 60% en xeral), que poderá incrementarse en función de determinados criterios -zona estresada, rehabilitación-.

AMPLIA A SUSPENSIÓN DE DESAFIAZAMENTOS E LIBRES

Así mesmo, o Goberno prorrogou ata o 31 de decembro de 2024 a suspensión dos desafiuzamentos e desaloxos dos fogares económica e socialmente vulnerables da súa vivenda habitual, nos supostos xa previstos pola normativa vixente.

A medida está recollida no Real Decreto aprobado o pasado 27 de decembro polo Consello de Ministros para adoptar medidas para facer fronte ás consecuencias económicas e sociais derivadas dos conflitos en Ucraína e Oriente Medio, así como para paliar os efectos da seca.

Aprobouse a ampliación das medidas de protección para aqueles fogares vulnerables que se enfrontan a procedementos de desafiuzamento da súa vivenda habitual, coa actuación coordinada dos órganos xudiciais e dos servizos sociais competentes.

Incluiríase dentro dos fogares afectados por procedementos de liberación da súa vivenda habitual, que non deriven de contratos de aluguer, cando existan persoas dependentes, vítimas de violencia sobre a muller ou menores dependentes.

Neste último caso, establécese a posibilidade de que o xuíz, tras unha valoración ponderada e proporcional do caso concreto, teña a facultade de suspender a posta en marcha, cando os titulares destes inmobles sexan persoas físicas ou xurídicas titulares de máis de 10 vivendas, solicitando Informar aos servizos sociais competentes para avaliar a situación de vulnerabilidade económica e identificar as medidas a aplicar.

Nestes casos teranse en conta sempre aqueles que xa estivesen regulados nos que nunca se poderá ditar a suspensión e sexan: cando a vivenda sexa a vivenda habitual ou segunda residencia do propietario, cando se producise nun inmoble propiedade de a persoa física ou xurídica que a cedeu por calquera título xurídico vixente a unha persoa física que teña alí o seu domicilio habitual ou a súa segunda residencia debidamente acreditada.

Así mesmo, cando a entrada ou permanencia no inmoble se producise mediante intimidación ou violencia contra as persoas, cando existan indicios racionais de que o domicilio se está a utilizar para realizar actividades ilícitas; no caso de inmobles destinados a vivenda social e a vivenda xa estea cedida a un solicitante ou a entrada no inmoble se producise despois da entrada en vigor do Real decreto lei 11/2020.

INDEMNIZACIÓNS AOS PROPIETARIOS E PROPIETARIOS

Xunto á ampliación dos desafiuzamentos e remocións de fogares vulnerables sen alternativa habitacional, o Real decreto tamén contempla a posibilidade ata o 31 de xaneiro de 2025 de solicitar unha indemnización ao propietario ou propietario, recollida no Real decreto lei 37/2020, do 22 de decembro . medidas urxentes para facer fronte ás situacións de vulnerabilidade social e económica no ámbito da vivenda e do transporte.

Así mesmo, amplíase o prazo ata o 31 de xaneiro de 2025 para que os propietarios e propietarios afectados pola suspensión extraordinaria en vigor de desafiuzamento ou desafiuzamento poidan presentar a solicitude de indemnización prevista nese mesmo real decreto lei.


0 comentarios

Deixa unha resposta

Marcador de posición do avatar

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *